วัดโพธิ์ชัย พระอารามหลวง

          หลวงพ่อพระใสประดิษฐานอยู่ที่วัดโพธิ์ชัยมาตั้งแต่ปี  พ.ศ.2399-ปัจจุบันหลังจากที่พระบาทสมเด็จพระปิ่นเกล้าเจ้าอยู่หัวรับสั่งให้ขุนวรธานีและท้าว เหม็นขึ้นอัญเชิญพระเสริมที่เมืองหนองคายไปกรุงเทพฯแล้ว เหตุการณ์ครั้งนั้นมีปรากฏตามตำนานว่าขุนวรธานีได้ให้มีการอัญเชิญพระใสมา สมทบกับพระเสริมที่วัดโพธิ์ชัยเพื่อจะอัญเชิญไปที่กรุงเทพฯพร้อมกัน แต่ก็ปรากฏว่ามีเหตุการณ์ที่น่าอัศจรรย์เกิดขึ้นคือเกวียนที่ใช้อัญเชิญหลวงพ่อพระใสนั้นพอมาถึงหน้าพระอุโบสถวัดโพธิ์ชัยแล้วก็ไม่สามารถที่จะเคลื่อนที่ต่อไปแม้ว่าจะใช้กำลังคนเท่าไหร่ก็ตามจนในที่สุดเกวียนก็หักลงแม้เปลี่ยนเกวียนเล่มใหม่ก็มีเหตุการณ์เกวียนหักเช่นเดิม ทางผู้อัญเชิญจึงปรึกษากันว่าชะรอยหลวงพ่อพระใสจะต้องการประดิษฐานที่วัด โพธิ์ชันเพื่อเป็นมิ่งขวัญให้กับประชาชนในเมืองหนองคายสืบไป จากนั้นก็ใช้คนหามเพียงไม่กี่คนก็สามารถยกหลวงพ่อพระใสเข้าไปประดิษฐานที่ อุโบสถได้โดยง่าย และเหตุการณ์ดังกล่าวจึงเป็นที่มาของชื่อที่ชาวบ้านได้เรียกขานหลวงพ่ออีก ชื่อหนึ่งว่า “หลวงพ่อเกวียนหัก” และนับจากนั้นเป็นต้นมาหลวงพ่อพระใสก็ไม่ได้มีการเคลื่อนย้ายไปไหนเลยนับเวลาตั้งแต่  พ.ศ.2399–ปัจจุบัน( 2556)รวมเวลาได้ 156 ปี และถ้านับรวมเวลาตั้งแต่หลวงพ่อพระใสมาประดิษฐานที่วัดหอก่องเมื่อปี พ.ศ.2371 จึงนับได้ว่าเป็นบุญของชาวเมืองหนองคาย และจังหวัดใกล้เคียงที่ได้มีโอกาสเป็นผู้ใกล้ชิดกราบไหว้หลวงพ่อเพื่อเป็น สิริมงคลแก่ชีวิตของตนเองและมีส่วนสืบทอดประเพณีวัฒนธรรมอันดีงามของพุทธศาสนิกชนสืบไป